Το αυτόνομο νευρικό σύστημα αποτελείται από το συμπαθητικό και το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα.
Το συμπαθητικό νευρικό σύστημα εμπλέκεται σε καταστάσεις όπου χρειάζεται άμεση αντίδραση από το σώμα και επιπλέον παίζει ρόλο μεσολαβητή σε επώδυνες καταστάσεις και παθολογίες του. Επώδυνες καταστάσεις στις οποίες θεωρείται ότι συμμετέχει το συμπαθητικό σύστημα ανταποκρίνονται θεραπευτικά σε αποκλεισμό των αντίστοιχων συμπαθητικών ινών. Ο αποκλεισμός των συμπαθητικών γαγγλίων είναι μια από αιώνος μέθοδος, που εφαρμόζεται από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο για αναλγησία. Η συμμετοχή των συμπαθητικών γαγγλίων είναι γνωστό ότι εμπλέκεται στην παθοφυσιολογία διαφόρων επώδυνων καταστάσεων. Ένας από τους προτεινόμενους μηχανισμούς είναι η εξάλειψη της φυσιολογικής ανασταλτικής δράσης στον πόνο. Η αδρενεργική υπερδιέγερση θεωρείτε ότι ευθύνεται για μέρος των συμπτωμάτων. Τα αποτελέσματα των γαγγλιακών αποκλεισμών σε αυτές τις καταστάσεις συνήθως υπερβαίνουν την διάρκεια δράσης των παραγόντων που χρησιμοποιούνται. Αυτό υποδηλώνει ότι ο αποκλεισμός των συμπαθητικών νευρώνων διακόπτει την θετική ανάδραση του κυκλώματος και ελαττώνει την κεντρική υπερδιέγερση. Εξαιτίας της αποτελεσματικότητας και της ικανότητας να μεταβάλουν τα κεντρομόλα ερεθίσματα από το περιφερικό προς το κεντρικό νευρικό σύστημα, οι συμπαθητικοί αποκλεισμοί έχουν χρησιμοποιηθεί σε επώδυνες καταστάσεις όπως η μεθερπητική νευραλγία και κάποιες μη επώδυνες επίσης, όπως το σύνδρομο μετατραυματικού στρες (PTSD) και η υπεριδρωσία.

Το σφηνοϋπερώιο γάγγλιο είναι ένα κυρίως παρασυμπαθητικό νευρικό κέντρο με πολλαπλές συνδέσεις στο τριδυμικό, το προσωπικό και το συμπαθητικό σύστημα. Εξαιτίας της πολύπλοκης φύσης του ο αποκλεισμός του σφηνοϋπερώιου γαγγλίου έχει χρησιμοποιηθεί για διάφορες ιατρικές καταστάσεις στο παρελθόν από τον πόνο της μέσης μέχρι αντιμετώπιση του άσθματος. Σήμερα χρησιμοποιείται κυρίως στην αντιμετώπιση εμμένοντος προσωπικού πόνου, ημικρανίας, αθροιστικής κεφαλαλγίας, ενώ επίσης έχει χρησιμοποιηθεί για τριδυμική νευραλγία, καρκινικό και μυοπεριτονιακό πόνο της κεφαλής και του τραχήλου.

Εξαιτίας της μικρής αποτελεσματικότητας της φαρμακευτικής θεραπείας στον επεισοδιακό πονοκέφαλο, ο αποκλεισμός του σφηνοϋπερώιου γάγγλιου έχει καταστεί μια ουσιώδης θεραπευτική παρέμβαση. Χρησιμοποιείται επίσης σε ασθενείς με καρκίνο κεφαλής και τραχήλου. Αυτοί οι ασθενείς πάσχουν από αθεράπευτους πονοκεφάλους και προσωπικό πόνο. Ο αποκλεισμός του σφηνοϋπερώιου γαγγλίου έχει χρησιμοποιηθεί όλο και περισσότερο σε αυτούς τους ασθενείς τα τελευταία χρόνια. Συμπερασματικά ο αποκλεισμός του σφηνοϋπερώιου γαγγλίου είναι μια ασφαλής και εύκολη μέθοδος αντιμετώπισης αθεράπευτου προσωπικού πόνου και πονοκεφάλων διαφόρων αιτιολογιών.

Υπάρχουν δύο συμπαθητικές αλυσίδες αμφοτερόπλευρα, παρασπονδυλικά, που ανήκουν στο περιφερικό αυτόνομο νευρικό σύστημα. Στην περιοχή του τραχήλου αυτές περιλαμβάνουν τέσσερα συμπαθητικά γάγγλια σε κάθε πλευρά τα οποία λειτουργούν ως χολινεργικά κέντρα ελέγχου, το ανώτερο και το μέσο αυχενικό γάγγλιο, το σπονδυλικό γάγγλιο και το αστεροειδές γάγγλιο.

Ο αποκλεισμός τους είναι μια χρήσιμη μέθοδος θεραπείας πόνου σε ασθενείς με διαταραχές αιμάτωσης στις περιοχές της κεφαλής, του τραχήλου, των άνω άκρων και του άνω θωρακικού τοιχώματος. Οι παρακάτω ενδείξεις έχουν περιγραφεί στην βιβλιογραφία: Αγγειοσυσπαστικές νόσοι στις περιοχές του προσώπου του ώμου και του βραχίονα. Σύνδρομα αρτηριακής και φλεβικής δυσλειτουργίας και σύμπλοκα σύνδρομα όπως το λεμφοίδημα μετά μαστεκτομή. Ενδοκρανιακοί σπασμοί, παράλυση προσωπικού, ίλιγγος, κεντρικό μετεγκεφαλικό σύνδρομο, κεντρική φλεβική θρόμβωση, απόφραξη κεντρικής αμφιβληστροειδικής αρτηρίας. Στη μύτη αγγειοκινητική ρινίτιδα. Στο αυτί νόσος του Menniére, κώφωση, εμβοές, τραυματικό εγκεφαλικό οίδημα, σύμπλοκο περιοχικό σύνδρομο στις περιοχές του προσώπου, του τραχήλου, του βραχίονα και του χεριού, πόνος μέλους φάντασμα, υπεριδρωσία, δυσκαμψία αρθρώσεων. Αναφέρονται επίσης θετικά αποτελέσματα στο ανοσοποιητικό σύστημα. Αντιμετωπίζονται επίσης οξύς έρπης ζωστήρας και μεθερπητική νευραλγία στην περιοχή του προσώπου και του τραχήλου.Μελέτες που έχουν δημοσιευτεί την τελευταία πενταετία δείχνουν θετικά αποτελέσματα του αποκλεισμού τους στη μείωση των συμπτωμάτων και κλινική βελτίωση ατόμων με Μετατραυματική αγχώδη διαταραχή (Post-Traumatic Stress Disorder).
Αναφέρεται στη βιβλιογραφία ότι όσο συντομότερος είναι ο χρόνος της νόσησης κατά τη διενέργεια της έγχυσης τόσο αυξάνει η επιτυχία των αποκλεισμών.
Όσον αφορά τη χρήση υπερήχων για καθοδήγηση της φαρμακευτικής έγχυσης που χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια οι αναφορές στην βιβλιογραφία αναφέρουν μικρότερο απαιτούμενο όγκο τοπικού αναισθητικού και συντομότερη έναρξη, μικρότερη πιθανότητα επιπλοκών και βελτιωμένη αποτελεσματικότητα, καθιστώντας τη πολύτιμη στην έκβαση της θεραπείας.