Η υπερηχογραφία του μυοσκελετικού συστήματος μπορεί να συμβάλει ή να βάλει τη διάγνωση επώδυνων συνδρόμων του και να επιτρέψει την ακριβή, ασφαλή και αποτελεσματική  εφαρμογή ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών θεραπείας.Χαρακτηριστική είναι η εφαρμογή της σε συνήθη σύνδρομα της άκρας χειρός που ταλαιπωρούν δραστήρια άτομα για μεγάλα χρονικά διαστήματα οδηγώντας τους συχνά στο χειρουργείο.

Το Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα  (ΣΚΣ) προκαλείται από συμπίεση του μέσου νεύρου στο επίπεδο του καρπού εξαιτίας διαταραγμένης ανατομίας( παχυμμένος σύνδεσμος-περιτονία), συστηματικών καταστάσεων ( διαβήτης, εγκυμοσύνη κ.άλ.) και χωροκατακτητικών βλαβών (τενοντοελυτρίτιδα των τενόντων των καμπτήρων μυών, γάγγλια κ.άλ )

Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν μούδιασμα και καυστικό πόνο  του αντίχειρα, του δείκτη και του μέσου δακτύλου και της κερκιδικής επφάνειας του παράμεσου δακτύλου. Μυϊκή αδυναμία και ατροφία των μυών του θέναρος ( κερκιδική επιφάνεια παλάμης) μπορεί να συνυπάρχει αν η κατάσταση υπάρχει από καιρό.

Η διάγνωση μπορεί να τεθεί βάσει συμπτωμάτων, κλινικής εξέτασης και υπέρηχογραφικών ευρημάτων. Τα υπερηχογραφικά ευρήματα μπορεί να περιλαμβάνουν  την περιοχή συμπίεσης, κεντρικό οίδημα του νεύρου ( εμβαδόν διατομής > 10mm2) και περιφερική ατροφία του, αποπλάτυνσή του και απώλεια της ινώδους δομής του, νεοαγγείωση αλλά και αυξημένο πάχος και καμπυλότητα του εγκάρσιου συνδέσμου, και θέτουν με ασφάλεια τη διάγνωση.

Πριν την χειρουργική αντιμετώπιση και προκειμένου στην αποφυγή της το σύνδρομο μπορεί να αντιμετωπιστεί με υπερηχογραφικά καθοδηγούμενες περινευρικές εγχύσεις που στοχεύουν στην αποσυμπίεση του νεύρου και στον περιορισμό της φλεγμονής και του οιδήματός του.

Παρόμοια τεχνική αποσυμπίεσης εφαρμόζεται για συντηρητική αντιμετώπιση  συνδρόμου εκτινασσόμενου  δακτύλου όπου το σημείο περίσφυξης του τένοντα εντοπίζεται υπερηχογραφικά με δυναμική εξέταση κατά τη διάρκεια της κίνησής του και διατείνεται με έγχυση διαλύματος δια  βελόνης  που τοποθετείται με υπερηχογραφική καθοδήγηση για ακρίβεια και ασφάλεια.

Το σύνδρομο προκαλείται από συνεχή καταπόνηση όπως το πιάσιμο ενός εργαλείου για μεγάλο χρονικό διάστημα αλλά και στα πλαίσια ρευματοειδούς ή ουρικής αρθρίτιδας, διαβήτη, συσπάσεων dupuytren, και είναι συχνότερο στις γυναίκες και σε ηλικίες 40-60 ετών. Παρουσιάζεται ως πόνος στη βάση του δακτύλου με επώδυνη εκτίναξη-μπλοκάρισμα του δακτύλου κατά την προσπάθεια κάμψης ή έκτασής του.

Η παραπάνω ελάχιστα επεμβατική αντιμετώπιση εφαρμόζεται όταν η συντηρητική θεραπεία με ελάττωση δραστηριότητας, νάρθηκα και μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα δεν αποδίδει ή παράλληλα με αυτή για γρήγορη αντιμετώπιση και ύφεση του προβλήματος και αποφυγή ανάγκης χειρουργικής αντιμετώπισης.

Στην περίπτωση τενοντοελυτρίτιδας  του βραχύ εκτείνοντα το μέγα δάκτυλο και του μακρύ απαγωγού του μεγάλου δακτύλου (σύνδρομο De Quervain’s ) ο πόνος εντοπίζεται στην κερκιδική επιφάνεια του καρπού. Παρόμοια η υπερηχογραφική διάγνωση και ελάχιστα επεμβατική αντιμετώπιση προς αποφυγή ανάγκης χειρουργείου.